@เช้าวันรุ่งขึ้น ณ วัดเก่าแก่ริมน้ำ บรรยากาศร่มรื่น พระพายในชุดลูกไม้สีขาวสะอาดตาดูสงบและงดงาม เธอจูงมือน้องพร้อมเข้าไปถวายสังฆทานและทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ศรันย์ตามที่ตั้งใจไว้ แต่ในขณะที่กำลังเดินลงจากศาลาไม้เพื่อไปกรวดน้ำที่ใต้ต้นโพธิ์ สายตาของเธอสะดุดเข้ากับร่างสูงที่คุ้นเคยในชุดลำลองกำลังเดินถือปิ่นโตออกมาจากทางกุฏิของหลวงตา "พี่ภีม!" พระพายอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ หมอภีมชะงักจนไหล่สั่น ใบหน้าคมเข้มนั้นซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นหน้าพระพายและน้องพร้อมจังๆ เขาทำท่าเหมือนอยากจะมุดดินหนีแต่ไม่ทันเสียแล้ว เธอกำลังพาลูกเดินเข้ามาหาเข้า "อ้าว... พาย... มาทำบุญเหมือนกันเหรอ" หมอภีมถามเสียงอึกอัก พยายามหลบสายตา "ค่ะ พายตั้งใจมาทำบุญให้พี่หมอ..." พระพายเดินเข้าไปใกล้พลางหรี่ตามองอย่างจับผิด "แต่ที่พายแปลกใจคือ... ไหนเมื่อคืนที่คุยกันในไลน์ พี่ภีมบอกพายว่าวันนี้ มีเคส มาไม่ได้ไงคะ แล

