@บ้านหรูใจกลางเมือง
เสียงปิดประตูรถดังสนั่นพร้อมกับร่างสูงของ ศรันย์ ที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินตามเข้ามาในบ้านหรูใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร บ้านที่เขาซื้อเอาไว้ให้เธอและลูก บ้านที่เขาทิ้งเอาไว้เป็นความทรงจำสุดท้ายให้เธอ พระพายยืนตัวสั่นกอด น้องพร้อม ไว้แน่น น้ำตาไหลอาบสองแก้มไม่หยุดจนลูกชายเริ่มใจเสีย
"มามี๊ฮะ... มามี๊ร้องไห้ทำไมฮะ" เด็กน้อยถามพลางใช้มือน้อยๆ เช็ดน้ำตาให้แม่
"ปะป๊า... ปะป๊าหน้าเหมือนในรูปคนนั้น แกล้งมามี๊เหรอฮะ?"
ศรันย์ชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นสายตาใสซื่อของลูกชาย หัวใจเขาเจ็บแปลบจนแทบยืนไม่อยู่
"พาย... พี่ขอคุยด้วยหน่อย พี่ขอร้อง"
พระพายพยายามควบคุมลมหายใจ เธอไม่อยากให้ลูกต้องซึมซับความรุนแรง ไม่อยากให้น้องพร้อมต้องมาเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน เธอจึงย่อตัวลงแล้วกระซิบด้วยเสียงที่พยายามทำให้อ่อนโยนที่สุด
"น้องพร้อมครับ เข้าไปเล่นตัวต่อในห้องนอนรอมามี๊ก่อนนะครับ เดี๋ยวมามี๊คุยกับคุณอาค
