ทันทีที่ประตูห้องนอนใหญ่ปิดลง ห้องที่เขาตั้งใจออกแบบมาเพื่อเขาและเธอโดยเฉพาะ แต่เพิ่งจะได้มีโอกาสก้าวเข้ามาทำหน้าที่สามีจริงๆ เป็นครั้งแรก ศรันย์รวบตัวพระพายเข้ามากอดจากด้านหลัง กลิ่นหอมกรุ่นจากซอกคอที่เขาโหยหามานานแสนนานทำให้อารมณ์ที่กักเก็บไว้ปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขากดริมฝีปากลงบนไหล่เนียนเบาๆ ขณะที่มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดทำงานเนื้อดี "จ๊วบ~~" "อื้มมม" "พี่หมอ... เดี๋ยวลูกตื่น" พระพายประท้วงเสียงสั่น แผ่นหลังสัมผัสได้ถึงไออุ่นและหัวใจที่เต้นรัวของคนข้างหลังที่ทาบทับเข้ามาจนชิดกับผิดกาย "พี่ล็อคประตูแล้วครับ... สามปีที่พี่ต้องทรมานเพราะคิดถึงพายในเซฟเฮาส์บ้าๆ นั่น พี่อยากชดเชยให้พายทั้งคืนเลย" "หมับ!" "อ๊ะ!" ศรันย์พลิกตัวเธอให้หันมาเผชิญหน้า แววตาคมกริบของพญาโบ้ในอดีตบัดนี้เต็มไปด้วยความรักและความกระหายโหยหา เขาประคองใบหน้าเธอขึ้นมาแล้วบดจูบลงไปอย่างหนักแน

