อ้อมกอดของคนบาป

@หมูู่บ้านชาวประมง รถยนต์คันหรูของหมอภีมแล่นเข้ามาจอดในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆทางภาคใต้ ศรันย์ที่สภาพร่างกายยังไม่ฟื้นดีจากการล้างท้อง มีอาการหน้ามืดและสั่นเทาอยู่เป็นระยะ แต่ดวงตาของเขากลับวาวโรจน์ด้วยความโหยหาอย่างถึงที่สุด "มึงต้องค่อยเป็นค่อยไปนะไอ้ศรันย์ อย่าบู่มบ่าม เดี๋ยวน้องตกใจหนีไปอีก" : หมอภีมเอ่ยเตือนเพื่อน "เออ..รู้แล้ว ครั้งนี้กูจะไม่พลาด" "คิดได้แบบนั้นก็ดี" ทันทีที่รถจอดสนิทเขาก็ไม่รอให้เพื่อนดับเครื่องยนต์ "เห้ย! ไอ้สัด!! ไหนบอกรู้แล้วไงวะ!!" ศรันย์พุ่งตัวลงจากรถ ลมทะเลหอบเอาไอเค็มมาปะทะหน้า แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับภาพตรงหน้า... บ้านไม้สีขาวริมทะเลที่มีผ้าอ้อมเด็กสีขาวตากอยู่ประปราย พร้อมกับของใช้เตรียมคลอดที่เอาออกมาซักไว้ และที่ตรงม้านั่งใต้ต้นมะพร้าว พระพาย ในชุดคลุมท้องสีหวานกำลังนั่งคัดแยกเปลือกหอยใส่ตะกร้าอย่างตั้งใจ หน้าท้องที่นูนออกมาอย่างเห็นได้ชัดในวัยสี่เดื