“ถามจริงพี่ติ ตลอดหกสัปดาห์ที่ผ่านมาที่ปรางท้อง นอกจากการเอาเชื้อไปปล่อยไว้ในท้องของปราง ไอ้หกสัปดาห์ที่ผ่านมาเนี่ย พี่ได้ทำอะไรอย่างที่คนเป็นพ่อควรทำบ้าง พี่รู้ไหมว่าคนท้องอารมณ์อ่อนไหวแค่ไหน แล้วที่ผ่านมาปรางต้องเจอกับอะไรบ้าง”
ธิติถอนหายใจ เขานั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม
“อือ…” ก็ไม่รู้ว่าจะเถียงอะไร เพราะที่น้องชายพูดมามันถูกทุกอย่าง
“ถึงเวลาหรือยังที่พี่จะยอมรับใจตัวเอง รักก็บอกว่ารัก พูดกับปรางดี ๆ บ้าง นี่ถ้าคุณย่า คุณพ่อ คุณแม่รู้ว่าปรางท้องนะ พี่โดนจัดการหนักแน่”
ธิติถอนหายใจอีกครั้ง เขาไม่ห่วงหรอกว่าคนอื่นจะต่อว่าต่อขานเขาอย่างไร เขาห่วงว่าคนท้องจะไม่ยอมคืนดีกับเขามากกว่า
“วันนี้พี่ก็ก่อเรื่องอีกใช่ไหม”
“ใครฟ้องมึง”
“วันนี้คะน้าไปทำงานที่ร้าน แล้วเห็นพี่ไปหาเรื่องทนาย”
“ดีนี่ มีแฟนเด็กเป็นสายสืบให้ในบ้านเมียกู มึงน่ะว่าแต่กูจะโดนจัดการ ตัวมึงเองแหละจะติดคุก ข้อหาพรากผู้เยาว์ ไ
