“อ๊าย !” มะปรางครางเสียงแตกพร่า เมื่อปากร้อนผะผ่าวดูดเต้านมสาวข้างซ้าย ก่อนที่เขาขบเม้มยอดถันแล้วดึงให้มันยืดยาวจนเธอเจ็บแปลบ
“คุณติ...ปรางเจ็บ”
คำอุทธรณ์ของเธอไม่ทำให้คนลงทัณฑ์ออมมือ แต่เขากลับเม้มยอดถันไว้แน่นแล้วขยับปากขยี้ มะปรางหวีดร้อง เธอเจ็บแปลบจนน้ำตาไหล แต่ถึงจะเจ็บอย่างไร เธอก็ยอมรับว่า นี่เป็นความเจ็บที่แสนเร้าใจ
มะปรางหวีดร้องระบายความเจ็บ เธอจิกกำบ่ากว้างแน่นขึ้น เธอคิดว่าเม็ดลูกกวาดบนยอดทรวงคงจะหลุดติดปากเขาแน่ ๆ แต่พอเธอดิ้นเร่าและสะอื้นไห้ เขาก็ปล่อยยอดถันออกจากปาก แล้วตวัดลิ้นพลิกพลิ้วบนเม็ดเนื้อนุ่มราวกับจะปลอบประโลม คนเจ็บตัวสูดลมหายใจเข้าออกเร็ว เมื่อความเจ็บเบาบาง ความเสียวซ่านจากการถูกลิ้นละเลงเลียก็ก่อตัวขึ้น
“อ๊ะ !” มะปรางอุทานตกใจ เมื่อความเจ็บที่เพิ่งจางหายไปกลับมาอีกครั้ง ธิติเม้มยอดถันอีกข้าง แล้วกระทำเหมือนเดิม มะปรางหวีดร้องเสียงหลง น้ำตาไหลรินอาบสองแก้ม
