"ก็บอกแล้วไงว่าไม่เป็นอะไรมาก" หลังจากตรวจอาการดูแล้วคุณหมอก็ให้แค่ยาทาแก้ฟกช้ำภายนอก
"ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว"
"คุณจะไปไหน" เขาไม่ได้ขับรถกลับทางเดิมเธอเลยสงสัย
"กลับบ้านเรา"
"กลับบ้าน?" รินรดามองดูทางที่เขาขับไปอีกรอบ ทางนี้ก็ไม่ได้กลับบ้านเธอนี่ "คุณจะพาฉันไปบ้านหลังไหน"
[คฤหาสน์ณโยดม]
"คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม"
"ลูกอยู่ที่นี่แล้ว"
"ทำไมลูกถึงมาอยู่ที่นี่"
"ผมจะไม่ยอมให้คุณกลับไปทำงานที่เสี่ยงอันตรายแบบนั้นอีก"
"มันก็ไม่ได้เสี่ยงขนาดนั้น"
"กี่ครั้งแล้วที่ผมเห็นคุณตกอยู่ในอันตราย แล้วไอ้ที่ผมไม่เห็นล่ะกี่ครั้ง"
"ฉันจะพยายามดูแลตัวเอง"
"คุณไม่ต้องพยายามเดี๋ยวผมจะดูแลคุณเอง"
"คุณก็รู้ว่าฉันกับแม่คุณไม่ค่อย.."
"ท่านยอมไปตามถึงที่บ้าน คุณไม่รู้เลยหรือไงว่าท่านยอมเราสองคนแล้ว"
พอเขาลงจากรถเธอก็ไม่ยอมตามลงไป จนขุนรามเดินมาเปิดประตูรถให้ เธอยังคงนั่งทำหน้าบึ้งตึงอยู่
"สงสัยอยากจะให้ผม
