บทที่ 89

1348 Words

"แม่มาทำไมครับ" "แกทำไมถามแม่แบบนี้" "แม่อย่ามาก่อเรื่องที่นี่ดีกว่าครับ" "แกอย่าลืมนะว่าฉันมีลูกแค่คนเดียว และแกก็มีแม่แค่คนเดียวด้วย" รินรดาที่เดินตามหลังเขามายกมือไหว้ท่านแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และกำลังจะเข้าไปในบ้าน "ฉันอยากคุยอะไรกับแกและก็เมียแกหน่อย" ขุนรามหันมองไปดูเธอที่เดินเข้าไปในบ้านแต่พอได้ยินแม่เขาพูดแบบนั้นเธอก็หยุดแล้วหันกลับมา "แม่จะคุยอะไรครับ" "คุยเรื่องของแกนี่แหละ บริษัทก็ไม่รู้จักเข้า ฉันแก่มากแล้วแกจะให้ฉันทำงานไปถึงไหน" หลายวันแล้วที่ลูกชายไม่เข้าบริษัท และนางก็ต้องเป็นคนดูแลเองทั้งหมด "แล้วแม่ทำตามที่ผมขอหรือยังล่ะครับ" "ฉันถึงจะมาคุยกับแกอยู่นี่ไง" "ถ้างั้นแม่ก็เข้ามาในบ้านก่อนสิครับ" ตอนที่ชวนแม่เข้าบ้านเขาไม่ลืมที่จะมองไปดูหน้าเธอก่อน แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร "นี่ห้องรับแขกเหรอ แล้วทำไมไม่ติดแอร์สักตัว" "แม่ครับ" ขุนรามตำหนิแม่ "จะไม่ให้ฉันพูดอะไรเลยหรือไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD