“คงมีความสุขที่ได้เที่ยวกับไอ้แม็กมันสินะตอนนั้น” พี่ภีมโผงพูดขึ้นจนบรรยากาศเสียหมด และมันก็ทำให้ฉันนึกไปถึงวันแย่ ๆ ที่เกือบจะลืมอยู่แล้ว
“พี่ภีมอย่าพูดหาเรื่องนีนนะ ที่นีนต้องระหกไปที่นั่นสาเหตุเป็นเพราะใคร น่าจะจำได้ดีนะคะ หรือต้องให้นีนพูดย้ำอีกสักหนดี” บรรยากาศจากที่ดี ๆ กลับตึงเครียดขึ้นทันตา
“มึงนี่ก็นะ ไอ้ภีม...” พี่ติณณ์หันไปด่าพี่ภีมก่อนจะหันมาคุยกับฉันที่ตอนนี้หน้ามุ่ยอารมณ์เสียไปก่อนแล้ว “นีนอย่าไปสนใจไอ้ภีมเลย ไอ้นี่ตอนนีนไปแคนนาดา มันเละเทะจนพี่เองก็ปวดหัวเหมือนกัน เรากลับมาเข้าเรื่องดีกว่า จะว่าอะไรไหมถ้าจะให้น้องนีนช่วยติดต่อสถาบันให้พี่หน่อยน่ะ”
“ได้สิคะ นีนเองก็ยังติดต่อพี่ส้ม...แฟนพี่แม็กอยู่ประจำ เดี๋ยวนีนติดต่อให้ค่ะ” ฉันย้ำคำว่าแฟนของพี่แม็กเพื่อตอกหน้าพี่ภีม ก่อนจะกลับไปสนใจพูดรายละเอียดกับพี่ติณณ์ เมื่อได้บทสรุปแล้ว ทั้งคู่ก็ขอตัวกลับก่อนทำให้ฉันกับพี่ภีมอยู่กัน
