บทที่ 11
ชวนเล่นว่าว NC
ยามพระอาทิตย์ตกดินแสงไฟอบอุ่นจากตัวบ้านส่องสว่างโดยรอบหญิงสาวสวมเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูพร้อมกับกางเกงขาสั้นรับกับดวงหน้างดงามผิวพรรณขาวดุจดั่งหิมะ ความมืดมิดเริ่มปกคลุมบริเวณรอบข้างทว่าร่างสูงเดินมาพร้อมกับในมือถือเครื่องเล่นรูปทรงสวยงามขึ้นชื่อว่าวก่อนที่มันจะโบยบินท้องฟ้าอันกว้าง ลมพัดผ่านอย่างดีทำให้ว่าวตัวนั้นไม่มีทางตกลงมาได้ตัวเล็กยืนมองดูด้วยความตื่นเต้นนอกจากนี้มันยังส่งเสียงเพลิดเพลินดังกึกก้องไปทั่ว
“มานั่งนี่สิ”
“มันลอยอยู่บนฟ้าจะไม่ตกลงมาเหรอคะ”
“ถ้าลมแรงมันก็ไม่ตกลงมาหรอก แต่อย่างมึงทำไมถึงตกลงมาจากฟ้ากัน” ว่าพลางร่างสูงเบนสายตามามองรูปร่างเล็กแต่อวบอิ่มของเธอใบหน้าหล่อเหลาร้อนผ่าว ยามนี้ท่ามกลางทุ่งนากว้างก็ไม่มีใครนอกเสียจากเขาสองคน
พวงแก้มขาวแดงถูกสัมผัสจากมือหนาของชายหนุ่ม ตัวเล็กทอดสายตาหวานเยิ้มมาที่เขามืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาโอบกอดเอวบาง ริมฝีปา
