“มากกว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว” หล่อนได้ยินเขาพูดอย่างนั้น หญิงสาวจ้องมองเขาตาโต หน้าตาตื่นตระหนกราวกับได้ฟังคำพูดของปีศาจ แต่เหนือตะวันกับไม่ใส่ใจท่าทีของเอื้อมดาวสักนิด เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังดึงหล่อนให้ขึ้นไปนั่งเกยอยู่บนตักเขาซะอีก
“คุณพูดว่าอะไร มากกว่านี้อะไร บอกมานะ” หญิงสาวคาดคั้น แต่เหนือตะวันปฏิเสธ
“ก็วันนั้นที่ชายทะเลผมยังกอดคุณเลย มันมากกว่าจูบมืออีกนะ คุณว่าจริงหรือเปล่าเอื้อมดาว เอ๊ย...คุณเดือนแรม” หล่อนเห็นเขาแอบอมยิ้ม หล่อนชักเริ่มใจคอไม่ดีซะแล้ว เขาทำเหมือนกับจำได้
“คุณนี่ชักเจ้าเล่ห์แล้วนะ ปล่อยฉันด้วย ฉันอึดอัด” เอื้อมดาวร้องขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าตอนนี้กำลังถูกเขากอดรัดอยู่บนตักของเขาแน่น และเขาก็ทำท่าจะไม่หยุดแค่กอดซะด้วย หญิงสาวห่อไหล่หนี เมื่อเขาฝังหน้าลงมาที่ซอกคอหอมละมุนของหล่อน ความรู้สึกใกล้ชิดแนบแน่นกลับมาอีกครั้ง และมันก็ทำให้หล่อนลืมตัว
เหนือตะวันจับร่างเอื้อ
