“ตกลงแต่งงานกับผมนะ ผมรักคุณ ผมคิดว่าเราต้องเคยรักกัน” เอื้อมดาวยิ้มออกมาทั้งน้ำตา อะไรมันจะเกิดก็ให้มันเกิดเถอะ ตอนนี้เวลานี้ถ้าเขาต้องการหล่อน หล่อนก็ยินดีจะอยู่กับเขา จนกว่าเขาจะไม่ต้องการ หล่อนนี่โง่ดีแท้ แต่จะทำยังไงได้ล่ะในเมื่อหล่อนรักเขาหมดหัวใจ
“คุณคิดว่าฉันใจอ่อนง่าย ๆ เหรอคะ ยากค่ะ ถ้าอยากแต่งงานกับฉันก็ต้องทำให้ฉันเห็นใจคุณก่อน ไม่งั้นฉันก็จะไม่แต่งงานกับคุณ จะไปแต่งกับคนอื่นแทน” หล่อนยังพูดไม่ทันขาดคำ ไหล่ทั้งสองข้างของหล่อนก็เข้าไปอยู่ในอุ้งมือหนาดั่งปลอกเหล็กของเหนือตะวันไม่ทันตั้งตัว เขาบีบแน่นจนหล่อนเจ็บ
“กับใคร?” เขาคำรามเสียงเกรี้ยวกราด แต่พอเห็นสีหน้าเจ็บปวดของหล่อน เขาก็ได้สติปล่อยมือออก ขอโทษขอโพยหล่อนเป็นการใหญ่
“ผมขอโทษ ลืมตัวไปหน่อย” เอื้อมดาวมองเขาอย่างปวดใจ ก่อนจะยกมือขึ้นขึ้นลูบไหล่ทั้งสองข้างของตนอย่างต้องการให้มันคลายความเจ็บปวด
“คุณใจร้ายอีกแล้ว ฉันคงทนแต
