แสงแดดยามเช้าทอแสงระยิบระยับกระทบลงบนผิวน้ำ เป็นภาพที่สวยงามยิ่งนัก มันหาดูไม่ได้ง่าย ๆ นักในเมืองหลวงที่หล่อนอาศัยอยู่ บรรยากาศยามเช้าอย่างนี้ ทำให้อารมณ์เศร้าหมองของหล่อนค่อย ๆ จางหายไปหญิงสาวหันกลับไปมองกระท่อมเก่า ๆ ที่หล่อนและเขาพักอยู่ด้วยกันเมื่อคืน เขายังไม่ตื่น ก็คงแน่ล่ะ ก็กว่าเขาจะเข้านอนก็ปาเข้าไปเกือบจะเช้าอยู่แล้ว
เอื้อมดาวถอนหายใจออกมาแรง ๆ ก่อนจะหันกลับไปมองแผ่นน้ำดังเดิม เมื่อไหร่นะ เขาจะให้อภัยหล่อนสักที และเมื่อไหร่เขาจะรักหล่อนเสียที...
“ลุกขึ้นมานานแล้วเหรอ” เสียงห้าวคุ้นหูดังขึ้นข้างหลัง ทำให้เอื้อมดาวหันกลับไปมอง ก่อนที่จะยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นใคร หญิงสาวยันกายลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เร็วเสียจนเกือบจะหงายหลังตกลงไปในน้ำ ดี..ที่.เหนือตะวันคว้าร่างบางไว้ได้ซะก่อน
“ซุ่มซ่ามจังเลยนะเราน่ะ” เหนือตะวันดุเสียงเข้ม เอื้อมดาวยิ้มแหย ๆ ออกมา หน้าซีดเผือด ตกใจไม่น้อย
“ขอบคุณ
