เหนือตะวันพาเอื้อมดาวเดินลัดเลาะป่าไปเรื่อย ๆ หวังเพียงเพื่อจะออกไปให้ถึงถนนใหญ่ ระหว่างทางเขาก็ภาวนาอยู่ในใจ ว่าขออย่าให้เจอไอ้พวกนั้นเลย แต่คำขอของเขาก็ไร้ผล เมื่อเขากับเอื้อมดาวต้องเผชิญหน้ากับมันจัง ๆ มัจจุราชสีดำในมือของพวกมันจ่อตรงมาที่ศีรษะของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
“ฉันหาพวกแกทั้งคืน สุดท้ายก็เจอ” พวกมันหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ พลางกวาดสายตามองสำรวจเรือนร่างของเอื้อมดาวอย่างหยาบคาย เหนือตะวันขบกรามขึ้นเป็นสัน ด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาดันร่างเอื้อมดาวไปไว้ข้างหลัง
“ใครใช้พวกแกมา...” คำรามออกไปน้ำเสียงดุดัน พวกมันหัวเราะออกมาอย่างขบขัน กับท่าทางจงอางหวงไข่ของเหนือตะวัน
“มันไม่สำคัญหรอก สำคัญก็แต่ว่าฉันจะต้องตัดหัวแกให้ได้เท่านั้น” พวกมันย่างสามขุมเข้ามา เหนือตะวันค่อย ๆ ถอยหลังตั้งหลัก
“ทีแรกฉันนึกว่ามีแกคนเดียวซะอีก มีผู้หญิงสวย ๆ อย่างนี้มาก็ไม่บอก” มันแลบลิ้นเลียริมฝีปากแห้ง ๆ ของมั
