กลับมาอีกครั้ง

ความร้อนจากแสงแดดที่พาดผ่านผิวกายทำให้ศศินาขยับตัวหนีด้วยความรำคาญ แต่แรงกอดรัดที่น่าอึดอัดทำให้เธอจำต้องลืมตาขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะต้องเบิกตาโตเมื่อเห็นว่าใครกำลังกอดเธออยู่ ศศินารีบดันแขนแกร่งออกจากตัวด้วยความลำบากเพราะถูกกอดไว้แน่นมากๆ ร่างบางขยับตัวออกห่างแล้วมองอคิราห์ที่ยังหลับตาพริ้มอย่างไม่อยากเชื่อ ใบหน้าหวานหันมองไปรอบๆห้องก็สบายใจขึ้นเมื่อเธอกลับมาที่โลกเดิมอย่างปลอดภัยแล้ว แต่ที่ไม่เป็นไปตามแผนคือคนตัวโตข้างๆเธอนี่แหละ ถ้าอคิราห์ยังหลุดมากับเธอที่นี่แบบนี้ แล้วเรื่องมันจะจบอย่างที่เธอต้องการได้ยังไง แต่ตอนนี้เธอต้องจัดการพ่อพระเอกตัวปัญหาที่ติดมานี่ก่อน อุตส่าห์จะลาดีๆแล้วเชียว ดันดื้อด้านกอดเธอไว้แน่นจนติดมาด้วยแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน “คุณ! นี่คุณตื่นนะ” “อืม มีอะไรหรือ” อคิราห์งึมงำตอบแต่ตากลับไม่อยากลืมขึ้นมา เพราะรู้สึกว่าที่นอนวันนี้มันนุ่มกว่าทุกวัน ร่างสูงพลิกต