“หลวงพ่อรู้หรือขอรับ”
อคิราห์ถามด้วยสีหน้าตกใจ แต่ใจความหลังประโยคกลับทำให้รู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้
“ข้าก็รู้แค่เรื่องที่ควรรู้ จะไปรู้ในสิ่งที่เจ้าอยากรู้ได้อย่างไรเจ้าแสง”
หลวงพ่อกล่าวด้วยรอยยิ้มใจดี แต่ก็แอบดักทางอคิราห์อย่างรู้ทันเช่นกัน อคิราห์เลยรีบคลานเข้าไปใกล้อีกหน่อยเพื่อขอความเห็นใจ คิดถูกจริงๆที่พาศศินามาหาหลวงพ่อที่นี่
“หลวงพ่อ ช่วยข้าสักครั้งเถอะขอรับ ยังไงแม่หญิงก็ต้องกลับเมืองนะขอรับ”
“ถึงข้าไม่ช่วยก็ได้กลับอยู่แล้ว”
“จริงหรือขอรับ”
“ข้าโกหกพวกเจ้าได้หรือ”
“ถ้าเช่นนั้น ที่หลวงพ่อพูดเมื่อครู่นี้…”
“ข้าบอกได้เท่านี้ล่ะเจ้าแสง บางอย่างข้าเองก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปวุ่นวายได้ เจ้าเข้าใจหรือไม่”
“ขอรับ…”
“ไม่ต้องทำหน้าเศร้าไปหรอก ข้าบอกให้เจ้าทำใจสบายๆก็ทำเช่นนั้นเถอะ”
หลวงพ่อปลอบใจเมื่อเห็นสีหน้าที่หงอยลงของคนที่เคยอยากให้มาเป็นลูกศิษย์เมื่อคร
