ตั้งแต่คืนที่พลอยชมพูมีอะไรกับเชิดอยู่ที่ระเบียง ก็เหมือนมีบางสิ่งเปลี่ยนไปในตัวเธอ ร่างกายยังคงโหยหาสัมผัสดิบเถื่อนและเร่าร้อนที่เชิดมอบให้ ยิ่งเธอพยายามห้ามใจเท่าไร ความปรารถนากลับยิ่งก่อตัวหนาแน่นขึ้นทุกวัน
เชิดเองก็ไม่เคยถอยห่าง เขาเฝ้าจ้องมองเธอทุกครั้งที่มีโอกาส ทั้งแววตาคมที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา ทั้งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่สื่อชัดว่า เขารู้ว่าเธอก็โหยหาสัมผัสที่เร่าร้อนของเขาเหมือนกัน
หลังจากคืนที่วีรภัทร์มีอะไรกับพลอยชมพูด้วยความเร่าร้อนในรอบหลายปี เขาสังเกตเห็นภรรยามีสีหน้าสดใสขึ้นกว่าเดิม เขาคิดไปเองว่าพลอยชมพูคงเริ่มปรับตัวและมีความสุขกับชีวิตคู่เสียที ความสุขที่เขารอคอยมาตลอดหลายปีจึงเริ่มผลิบานในใจ
“ดีใจจริงๆ ชมพูที่เธอดูมีชีวิตชีวาแบบนี้อีกครั้ง”
เขาเอ่ยเสียงอ่อนโยนระหว่างมื้อเช้า พลางยิ้มให้ภรรยาอย่างอบอุ่น
“ขอโทษนะคะ ที่ผ่านมาฉันทำตัวงี่เง่าจนคุณต้องเป็นห่วง”
พลอยชมพูบอ
