พริกหวาน TALK
ฮาจินั่งมองหน้าฉันมาสักพักใหญ่แล้ว พอฉันเงยหน้ามองลูกก็หลบสายตา ฉันนั่งเสียบของไปขายลูกก็แอบมอง ท่าทีแบบนี้ต้องอยากได้อะไรจากฉันอีกแน่ ๆ
“ยังไงลูกชาย”
“อะไรครับพี่พริก จิไม่ได้อะไรนะ”
“เหรอ แน่ใจใช่ไหม”
“พี่พริกครับ” นั่นไง น้ำเสียงและใบหน้าแบบนี้ใช่เลย คงไม่ได้ขอย้ายโรงเรียนนะ
“อะไรคะ”
“พี่พริกจะยิ้มแบบนั้นทำไมครับ”
“หน้าแม่ปกติมากค่ะลูกชาย แม่ว่าฮาจิมากกว่านะที่ไม่ปกติ”
“พี่พริกอย่ารู้ทันจิสิครับ”
“ไม่ต้องอ้อมโลก พูดมาว่าไปทำอะไรผิดมา”
“จิไม่ได้ทำอะไรผิด”
“ถ้างั้นฮาจิเป็นอะไรคะลูก”
“พี่พริกรักจิไหมครับ”
“รักสิ ฮาจิเป็นลูกชายคนเดียวของแม่นะ”
“งั้นถ้าจิจะขออะไรสักอย่างพี่พริกจะให้จิได้ใช่ไหมครับ”
“ฮาจิเพิ่งเอามอเตอร์ไซค์ไปนะลูก ลูกจะขอบ่อย ๆ ไม่ได้นะ หรือลูกจะย้ายโรงเรียนอีกแล้วเหรอ ตอนนี้ย้ายไม่ได้นะใกล้จะจบม.3 แล้ว”
“จิไม่ได้ขออะไรแบบนั้น ไม่คิดจะย้ายโรงเรี
