บทที่ 30 ลูกของเรา🤰💕

1472 Words

ธารารินนอนหลับนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยภายในห้องสูทที่หรูหราที่สุดของโรงพยาบาลเอกชนระดับประเทศ โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นหนึ่งในเครือที่ภูผาถือครองหุ้นใหญ่ถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ และมีสาขากระจายอยู่ทั่วประเทศ ทุกอย่างในห้องถูกจัดวางอย่างสมบูรณ์แบบราวกับห้องพักในโรงแรมห้าดาวมากกว่าห้องคนไข้ ผนังห้องกรุด้วยไม้โทนอ่อนตัดกับหินอ่อนสีครีม เพดานสูงโปร่งซ่อนระบบไฟที่ปรับระดับแสงได้ตามช่วงเวลา หน้าต่างกระจกบานใหญ่เปิดรับแสงธรรมชาติ พร้อมม่านไฟฟ้าสีงาช้างที่กรองแสงให้ละมุน เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นเป็นงานสั่งทำ โซฟาหนังแท้ โต๊ะข้างเตียงไม้เนื้อดี โคมไฟดีไซน์เรียบหรู และห้องน้ำส่วนตัวที่กว้างขวางพร้อมอ่างอาบน้ำและฝักบัวแบบสปา เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสดงให้เห็นว่าเธอยังหายใจ…ยังอยู่ตรงนั้น แต่การที่เธอไม่ลืมตาตลอดสองวันเต็ม กลับเป็นสิ่งที่ทำให้หัวใจของภูผาหนักอึ้งยิ่งกว่าสิ่งใด ภูผานั่งอยู่ข้างเ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD