ธารารินทอดสายตามองผืนน้ำทะเลสีเขียวมรกตที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา แสงแดดอ่อนยามสายสะท้อนระยิบระยับบนผิวน้ำราวกับเกล็ดแก้ว เสียงคลื่นซัดกระทบโขดหินเบื้องล่างอย่างสม่ำเสมอ ผสานกับสายลมทะเลที่พัดเอื่อยๆ กลิ่นเกลืออ่อนๆ ปะปนกับกลิ่นดอกไม้เมืองร้อนจากสวนรอบวิลล่าหรูบนเกาะส่วนตัวของตระกูลอัคราเวศน์ เกาะแห่งนี้เป็นมรดกแห่งความรักของขวัญแต่งงานที่น่านฟ้าผู้เป็นบิดาของภูผามอบให้โฉมมณีผู้เป็นมารดา และถูกสืบทอดต่อมาอย่างเงียบงาม
ที่นี่เคยเป็นสถานที่พักใจของภูผาในวันที่โลกภายนอกโหดร้าย และกลายเป็นสถานที่แห่งความทรงจำของครอบครัวเขาและเธอในวันนี้
เวลาผ่านไปอย่างเงียบงาม ธารารินกลายเป็นแม่ของลูกชายวัยแปดขวบ เด็กชายร่างโปร่ง แข็งแรง ดวงตาคมใสสะท้อนความสุขุมเกินวัย เขาเป็นที่รักและความภาคภูมิใจของผู้เป็นพ่ออย่างยิ่ง เด็กชายมีนามว่า วรภัทร ชื่อที่สื่อถึงความประเสริฐ ความเจริญงอกงาม และความดีงามที่มั่นคง สมกับ
