เมื่อเข้ามายังด้านหน้ารีสอร์ท พนักงานแต่งชุดกันหนาวสีครีมเรียงรายออกมาต้อนรับทันทีที่เห็นภูผาและธารารินลงจากรถ บอดี้การ์ดทั้งทีมแยกยืนตามจุดอย่างเป็นระเบียบ ขณะที่ผู้จัดการรีสอร์ทก้าวเข้ามาโค้งทักทายด้วยความเคารพ
“ห้องสวีทที่ท่านภูผาจองไว้จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วครับ กรุณาตามทางนี้เลยครับ” ผู้จัดการเอ่ยอย่างนอบน้อม ภูผาพยักหน้ารับ ก่อนจับมือธารารินไว้ไม่ปล่อย ราวกับตั้งใจให้เธออยู่ในระยะอุ่นเสมอแม้ในรีสอร์ทที่มีฮีตเตอร์ทุกจุด
พวกเขาเดินผ่านโถงล็อบบี้ที่ตกแต่งด้วยไม้สนสีอ่อน ผ้าทอญี่ปุ่นลายหิมะ และกระจกใสสูงตั้งแต่พื้นถึงเพดาน เผยวิวภูเขาหิมะที่สวยเกินจริงราวกับภาพวาด ลิฟต์เปิดออกช้าๆ พวกเขาเข้าไปด้วยกัน เพียงสองคน บอดี้การ์ดถูกสั่งให้รอด้านล่างอย่างมีระเบียบ
เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง ความเงียบสงบก็ก่อตัวขึ้นทันที ภูผายกมืออีกข้างขึ้นลูบหลังมือเธอเบาๆ
“อุ่นขึ้นหรือยังครับ” น้ำเสียงของภูผาเต็มไ
