เวลาผ่านไป…
กอหญ้าก็ยังทำงานช่วยพ่อไปเรื่อย ๆ ทั้งที่ร่างกายไม่ค่อยจะไหว และตอนนี้หญิงสาวก็ท้องได้หกเดือนกว่าแล้ว
ช่วงนี้เข้าช่วงฤดูฝน โชคดีที่หลังคาของเธอถูกซ่อมแซมอย่างดี เวลาฝนตกไม่นึกกลัวเท่าไร จะกลัวก็ตอนที่มีฟ้าร้องฟ้าผ่าเพราะมันอยู่นอกชายคาบ้าน
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เลิกงานกลับมาแล้วฝนตก กอหญ้าเปลี่ยนผ้าถุงเพื่อที่จะไปอาบน้ำหลังห้อง เธอทำใจไว้แล้วว่าวันนี้คงจะต้องได้ตากฝนอาบน้ำอีกแน่ แต่พอเปิดประตูหลังห้องออกไปถึงกับแปลกใจอีกครั้ง เพราะตรงที่อาบน้ำ วันนี้มันมีหลังคามุงไว้ให้อย่างดี
"แม่ว่าไม่ใช่แล้วล่ะ มีเหรอที่ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นห่วงเราขนาดนี้..แต่ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะใครล่ะ"
ในห้วงความคิดของหญิงสาวแว๊บหนึ่ง มีหน้าพ่อของลูกโผล่ขึ้นมา ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้เจอหน้าเขามาสองเดือนกว่าแล้ว
"ไม่จริงหรอกมั้ง เขาเกลียดแม่จะตาย แต่เขาก็รักหนูนะลูก เขายังบอกว่าจะรับผิดชอบหนูอยู่เลย" มือเรียวค่
