บทที่ 36

1473 Words

"คนธรรพ์.." ดวงตากลมโตถึงกับเป่งประกาย เพราะเธอได้ยินคำที่เขาตะโกนออกมาชัดเลย ตอนนี้หญิงสาวทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี "คนธรรพ์อะไรอีก..หรือพูดแค่นี้ยังไม่เข้าใจ ต้องให้ได้ไปประกาศเสียงตามสายที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเลยไหม" "ไม่ต้องแล้ว" ใบหน้าหวานถึงกับมีรอยยิ้มขึ้นมา ตอนนี้เธอไม่อายคนที่มองมาเลยสักนิด หญิงสาวกลับดีใจที่เขากล้าพูดออกมาต่อหน้าใครหลายคน รวมทั้งต่อหน้าพ่อกับแม่ของเธอด้วย "จะพาลูกกลับเข้าบ้านได้หรือยัง บอกว่าแดดมันแรงยังจะออกมาอีก เดี๋ยวก็ไม่สบายทั้งแม่และลูก" "แม่ว่าคนนั่นแหละ พาเมียกลับเข้าบ้านไป จะมาโชว์หวานอะไรกันตรงนี้ เกรงใจคนไม่มีคู่หน่อยสิ" "ถ้างั้นเดี๋ยวผมกลับออกมาช่วยใหม่นะครับ" ชายหนุ่มรีบประคองภรรยากับลูกให้เดินกลับเข้าบ้าน เขาไม่อุ้มลูกเพราะตอนนี้เนื้อตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปหมด "นายเหนื่อยไหมถ้าเหนื่อยก็พักผ่อนก่อน" พอเข้ามาถึง..หญิงสาวก็เอาลูกไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD