สองเดือนผ่านไป... (ตอนนี้จอมซนก็อายุได้สี่เดือน)
"มนุษย์เหงือกมาให้พ่อชื่นใจหน่อย" ช่วงพักเที่ยงคนธรรพ์จะรีบกลับมาหาลูกกับเมียที่บ้าน
พอจอมซนได้ยินเสียงพ่อมา เด็กน้อยก็ยิ้มหน้าบาน เพราะจอมซนสนิทกับพ่อมาก
"จอมซนครับเรียกพ่อสิลูก เรียกพ่อเร็ว" หน้าตาคมเข้มทำท่าทางหยอกเย้าเด็กที่กำลังนอนอยู่บนเปล
เด็กหญิงก็ทำท่าทางอ้อแอ้ตอบโต้พ่อกลับมา
"นายจะบ้าเหรอ ลูกเพิ่งสี่เดือนจะเรียกพ่อได้ยังไง"
"ลูกของคนธรรพ์ซะอย่างทำได้อยู่แล้ว..เนาะลูกเนาะ" มือหนาคว้าร่างของลูกขึ้นมากอดไว้ พร้อมกับใช้จมูกขยี้เข้าไปที่แก้มป่อง ๆ ของลูกน้อย แบบมันเขี้ยว
"เอาเข้าไปพ่อกับลูกคู่นี้" กอหญ้าปล่อยลูกให้อยู่กับพ่อ แล้วเธอเดินไปหาข้าวมาให้เขากิน
"บ้านเป็นไงบ้าง" หญิงสาวถามสามีขณะที่เขากำลังนั่งทานข้าวอยู่
"ตอนนี้เหลือแต่เก็บรายละเอียดไม่มากหรอก" คนธรรพ์ช่วยงานทุกอย่างจนบ้านของแม่เธอเสร็จเป็นหลัง
เขาเปลี่ยนไปมากตั้
