"ถ้าส่งมาให้ผมก็ไม่ต้องเจ็บแบบนี้แล้ว" ขอนไม้ดูท่าทางเจ้านายแล้วคงจะจุกไม่ใช่น้อย เพราะดันไปเอาตัวรับร่างของผู้หญิงไว้
"พูดมากแล้วนะมึงไอ้ขอน!"
"ขอโทษครับนาย" ขอนไม้ต้องรีบขอโทษผู้เป็นนายก่อนที่จะถามหาปืนอีก
"ออกเรือ" ตอนนี้ครุฑต้องพาตัวเธอให้ออกห่างจากเรือของพวกมันก่อน
"ทำไมเสี่ยถึงปล่อยพวกมันไปง่ายนักล่ะครับ นี่มันถิ่นของเรา ทำไมไม่เก็บพวกมันเลย"
เสี่ยธานินทร์ได้แต่ยืนมอง พวกเขาออกเรือไปจนลับตา
"คนที่ตายจะเป็นมึงมากกว่าถ้าพ่อกูรู้" เพราะพ่อของเขารักครุฑมาก ดูท่าทางแล้วรักมากยิ่งกว่าเขาซะอีก ธานินทร์ถึงอยากจะให้ครุฑตายๆ ไปซะ
"ผมก็ไม่เข้าใจนายใหญ่เหมือนกัน ลูกในไส้ก็มีทำไมต้องไปเทิดทูนไอ้ลูกเก็บมาเลี้ยงด้วย"
"กูก็อยากจะรู้เหมือนกัน" แต่ตอนนี้ภาพของวันหนึ่งยังตราตรึงอยู่ในความคิดของธานินทร์
ครุฑและวันหนึ่ง...
"คุณจะไปไหน ทำไมไม่กลับเข้าฝั่ง"
เขาพาเธอมาที่เรือยอร์ชอีกลำ มันดูใหญ่โ
