"พวกคุณจะพาฉันไปไหน แค่ทานข้าวทำไมต้องไปไกลขนาดนี้ด้วย" วันหนึ่งมองดูทางที่พวกเขาขับรถพาเธอมา เหมือนกับมุ่งตรงออกนอกเมือง
"ทานข้าวทั้งทีจะทานธรรมดาได้ยังไง ตอนนี้เสี่ยกำลังรอคุณอยู่"
"จอดรถเดี๋ยวนี้นะ! ฉันไม่ไปกับพวกคุณ" วันหนึ่งพยายามจะเปิดประตูลง แต่รถถูกล็อกจากทางด้านคนขับ ซึ่งเธอก็เปิดไม่ได้ถ้าไม่ปลดล็อกให้
"ผมว่าคุณนั่งอยู่เฉย ๆ ดีกว่า อย่าให้ต้องได้ใช้กำลังเลย"
หญิงสาวจึงทำได้แค่นิ่งไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย
สองชั่วโมงผ่านไป...
"ท่าเรือ? พวกคุณพาฉันมาที่นี่ทำไม" คิดไว้แล้วแค่กินข้าวทำไมต้องขับรถมาไกลขนาดนี้ด้วย
"เจ้านายเรารอทานข้าวกับคุณอยู่บนเรือ เชิญมากับพวกผม"
"ฉันไม่ไป" วันหนึ่งพยายามจะเดินหนีแต่ก็ถูกพวกมันขวางไว้
"เชิญไปดีๆ ดีกว่าไหมครับ" มันขู่เธอด้วยปืนอีกครั้ง
วันหนึ่งจำเป็นต้องได้เดินตามพวกมันลงไปที่ท่าเรือ
ทำไมเธอคิดถึงหน้าผู้ชายคนที่ทำร้ายเธอ..ครุฑ..ตอนนี้อยากให้
