เวลาส่งตัวเข้าหอ.. พอส่งตัวเข้าหอเสร็จผู้ใหญ่ก็ปล่อยให้คู่บ่าวสาวได้อยู่กันตามลำพัง
"ขอบคุณนะคะสำหรับทุกอย่าง"
"ผมดีใจนะที่คุณชอบ"
"ที่ผ่านมาหลายวันคุณหายไปไหน"
"ผมไม่ได้หายไปไหน ผมก็อยู่ใกล้คุณนี่แหละ"
"ทำไมฉันไม่เห็นคะ"
"ผมอยากจะเซอร์ไพรส์"
"คุณทำได้สำเร็จแล้วค่ะ" อยากจะบอกเขาว่าเธอเซอร์ไพรส์มาก เซอร์ไพรส์จริงๆ น้ำตาแห่งความปิติได้ไหลลงมาอีกครั้ง
"อย่าร้องไห้นะเดี๋ยวไม่สวย" มือหนายื่นไปซับน้ำตาให้หญิงคนรักแบบอ่อนโยน
"คุณรู้ไหมหลายวันที่ผ่านมา.." จะบอกเขายังไงดีว่าเราคิดเขามากแค่ไหน
"รู้สิ..เพราะผมเกือบใจอ่อนตั้งหลายครั้ง"
"คะ?"
คืนวันที่เธอนอนร้องไห้ เขาอยากจะหันกลับมากอด มาปลอบ มาหอม แต่ต้องได้ทำใจแข็งเพราะอยากให้เธอตื่นเต้นที่เห็นงานแต่งของตัวเองแบบนั้น พยัคฆราชยังคิดอยู่ว่ามันจะคุ้มไหมกับความรู้สึกของเธอที่เสียไป
เขาแอบแง้มประตูเข้าไปดู เพราะอยากจะเห็นเธอในชุดเจ้าสาวก่
