บทที่ 99

1281 Words

ขับรถมาเพียงไม่นานก็ถึงโรงแรมที่จัดงาน "โอ้โห..ไหนคุณพ่อบอกว่าจะไม่จัดใหญ่ไงคะ" มันคือคำถามของแสนสวยเมื่อเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง ซึ่งตอนนี้พนักงานหลายคนกำลังวุ่นเร่งทำงานแข่งกับเวลาอยู่ "นี่แหละค่ะที่ไม่ใหญ่ของคุณพ่อ" นอกจากดูสถานที่แล้ว สายตาของแสนสวยยังมองหาผู้เป็นสามี แต่มองไปทางไหนก็ไม่เห็น ..เธอคิดว่าจะถามดีไหม แต่คิดไปคิดมาไม่ถามดีกว่า เดี๋ยวน้องสาวเขาคิดว่ามาจับผิด "เราขึ้นไปพักบนห้องกันดีกว่าค่ะ" อักษรสุดาเอ่ยชวน "ข้างบนนี้ใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ" ทั้งสองออกมาจากห้องจัดเลี้ยง แล้วก็ตรงไปที่ลิฟต์ของโรงแรม "โรงแรมนี้ดูครึกครื้นดีนะคะ แขกเยอะมากเลย" แสนสวยมองไปทางไหนก็เห็นแต่คนเดินผ่านไปมา และพูดคุยเหมือนกับรู้จักกันไปหมด "ครึกครื้นสิคะ แขกที่เห็นอยู่ก็แขกของคุณพ่อทั้งนั้นแหละ" "อะไรนะคะ?" "และโรงแรมนี้ คุณพ่อก็เหมาหมดแล้ว" "คะ? นี่ขนาดแค่เล็กๆ นะคะ" "ใช่แล้วค่ะ ถ้าใหญ่สงสั

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD