บทที่ 86

1311 Words

"ทำไงดีคะ ป่านนี้คุณพ่อกับคุณแม่คงนั่งเล่นอยู่ข้างล่างแล้ว" "ผมลงไปเลยก็ได้นะ" "ไม่ได้" สิ่งที่เธอกลัวคือกลัวความรู้สึกของพ่อกับแม่ ถ้าเธอแต่งงานกับเขาแล้ว อักษรสุดาจะไม่หวาดหวั่นเรื่องนี้เลย แต่นี่เธอหนีตามเขาไป แถมยังเอาเขากลับมานอนที่บ้านในวันที่พวกท่านเห็นว่าเขาไม่ต้องการและผลักไสเธอออกมา แต่กับแทนไทไม่ได้กลัวพวกท่านเลย เขายอมถ้าพวกท่านจะตัดสินยังไง แต่เขาแคร์ความรู้สึกของเธอมากกว่า "ดีขึ้นแล้วเหรอลูก" อัปสรสุดาถามขึ้นเมื่อเห็นแสนสวยลงมาข้างล่าง "ดีขึ้นมากแล้วค่ะ" "จะลงมาทำไมไม่รอผมก่อน" พยัคฆราชตามภรรยาลงมาแบบเร่งรีบ เขาออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เจอเธออยู่ในห้องก็เลยรีบตามลงมา "ฉันดีขึ้นมากแล้วค่ะ" "เดี๋ยวก็หน้ามืดอีก ห้ามลงบันไดคนเดียวอีกเข้าใจไหม" ที่จริงเธอไม่ได้หน้ามืดบ่อยๆ แต่ไม่ใช่ว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีกเขาก็เลยต้องป้องกันไว้ก่อน อัปสรสุดาได้แต่นั่งมองลูกชายตำหนิภรรยา ถึ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD