เช้าวันต่อมา
"บ้าหรือเปล่าเก็บผักแล้วไม่เอาผักขึ้นบ้านด้วย" มินนี่ลงมาเก็บผักเพื่อที่จะทำอาหารเช้า ก็เลยเห็นผักที่พี่ชายเก็บไว้เมื่อคืนนี้กองอยู่ที่พื้น
"ทานข้าวก่อนค่อยออกไปทำงานนะลูก น้องกำลังลงไปเก็บผักเห็นว่าพี่สะใภ้ชอบทาน"
"กลัวว่าจะไม่ทันน่ะสิคะ" อักษรสุดามองดูนาฬิกา เพราะเหลืออีกไม่ถึงชั่วโมง เรื่องงานของเธอไม่ได้กลัวเลย แต่กลัวว่าเขาจะไปสาย เพราะเป็นถึงผู้จัดการใหญ่
"เดี๋ยวทานข้าวก่อนก็ได้" แทนไทเห็นว่าเมื่อคืนนี้เธอก็ไม่ได้กิน ก็เลยขอแก้ตัวก่อน ชายหนุ่มรีบเอาของลงไปเก็บไว้ที่รถให้เธอนั่งรออยู่ด้านบน
"พี่สะไภ้อยู่นี่เอง แล้วพี่แทนล่ะคะ" มินนี่เอาผักขึ้นมาก็เลยถามหาพี่ชาย
"เอาของลงไปเก็บที่รถค่ะ"
"กลับมาเร็วก็ดีแล้วลูก เอาผักมาลงน้ำร้อนเร็ว"
"จะไม่เร็วได้ยังไงแม่ เมื่อคืนนี้พี่เขาเก็บผักแล้วไม่เอาขึ้นมาด้วย มินนี่ว่าจะถามอยู่" มินนี่พูดออกไปด้วยความซื่อ แต่คนที่ฟังอยู่ถึง
