เย็นวันเดียวกันนั้น.. (วันที่อุ้มเธอกลับมาด้วยสภาพที่หลับสนิท) พอจัดการกับเธอไปสามยกแล้วเขาก็ได้พาลงมาข้างล่าง
"อ้าว..แม่นึกว่าลูกกลับไปทำงาน" เห็นลูกชายเดินลงมาจากชั้นบนพร้อมกับภรรยา ผู้เป็นแม่ก็ได้เอ่ยถาม เพราะมันไม่ใช่วิสัยของลูกที่จะมาอยู่ติดบ้านแบบนี้
"หิวจังเลยครับแม่ มีอะไรให้ทานบ้างเนี่ย" เขาไม่ตอบสิ่งที่แม่ถาม ถ้าตอบคงจะถามต่อแน่ว่าทำอะไรอยู่
"เดี๋ยวแม่ให้แม่บ้านจัดออกมาให้ทาน" ว่าแล้วอัปสรสุดาก็เรียกแม่บ้านให้จัดเตรียมอาหารเย็นออกมา
"แม่ว่าพาเมียของเราไปฝากท้องดีกว่า" ในขณะที่นั่งทานข้าวกันอยู่ นางก็ได้พูดขึ้น เพราะถามลูกสะใภ้ดูแล้ว เธอบอกว่ายังไม่ได้ฝากครรภ์ แต่คุณหมอก็จัดยามาให้ทาน
เพราะถ้าฝากครรภ์ต้องได้ตรวจเลือดพ่อของเด็กด้วย และตอนนั้นเขาก็ไม่สนใจแถมไม่โผล่หน้าไปให้เห็น
"เรื่องนั้นผมจัดการเองครับ" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ตักข้าวใส่ปาก
"เดี๋ยวนะแขนลูกไปถูกอะไรมา" นางเห็นตอนที
