จังหวะนี้เขาไม่รออะไรอีกแล้ว ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหยิบปากกาด้ามนั้นออกจากมือของเธอ แล้วก็เก็บมันใส่ในกระเป๋ากางเกงตัวเองไว้
"คุณแสนสวยเป็นอะไรคะ"
"หัวหน้าเป็นอะไร" พนักงานที่จะออกไปทานข้าว เห็นท่านรองประธานอุ้มหัวหน้าออกมาจากห้องต่างก็ตกใจ
"เธอแค่นอนหลับครับ เปิดประตูให้ผมหน่อย" พอออกมาถึงห้องใหญ่พนักงานก็รีบเดินไปเปิดประตูก่อนที่จะออกจากแผนกให้
ตอนที่เขาอุ้มเธอมาที่รถ ตอนนั้นพนักงานทั่วทั้งบริษัทกำลังทยอยกันออกมาทานข้าว บางคนก็ตกใจคิดว่า เธอไม่สบาย แต่พอรู้ว่านอนหลับ ต่างก็ยิ้มไปตามๆ กัน
สามชั่วโมงผ่านไป..
"อึดอัด" หญิงสาวรู้สึกตัวขึ้นมาก็เหมือนมีอะไรทับร่างอยู่ ดวงตางามค่อยๆ เปิดรับแสงทีละน้อย จนสังเกตได้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้อยู่ในห้องทำงานอีกต่อไป "คุณ..?"
พอเห็นว่าเป็นห้องนอนของตัวเอง และคนที่นอนกอดอยู่ก็คือ.. "ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ฉันกำลังทำงานอยู่ไม่ใช่เหรอ"
"ยังง่วงอยู่อ
