"งานอย่างงั้นเหรอ?" หญิงสาวมองตามคนที่เพิ่งจะออกจากห้องไป นี่เขามาตามเอางานถึงที่เลยเหรอเนี่ย..เราลืมไปได้ยังไง
อักษรสุดารีบออกจากห้องทำงาน แล้วตรงไปที่รถ โชคดีเมื่อคืนนี้เธอไม่ได้เอาแฟ้มเอกสารลงที่บ้านด้วย ถ้าไม่งั้นคงต้องได้กลับไปเอาที่บ้านแน่เลย
ก๊อก ก๊อก
"เข้ามา"
ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาทันทีที่เจ้าของห้องอนุญาต
"งานที่ผู้จัดการต้องการค่ะ" ว่าแล้วหญิงสาวก็ถือแฟ้มไปวางลงที่โต๊ะทำงานให้กับเขา สายตาแทนไทมองดูมือของเธอ ตอนที่ยื่นเอกสารไปให้ เพราะรอยช้ำนั้นมันโผล่ออกมาจากแขนเสื้อให้เห็นหน่อยหนึ่ง
"เช็คดูดีหรือยัง" ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดู
"คิดว่าดีพอสมควรแล้วค่ะ"
"คุณจะใช้คำว่าดีพอสมควรไม่ได้..ช่างมันเถอะ..เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง" จะตำหนิมากก็ไม่ได้ เพราะสงสารที่ถูกแม่ตีแถมยังท้องอีกด้วย
"ฉันจะรอเอาเอกสารลงไปด้วยค่ะ"
"เดี๋ยวผมให้เลขาเอาลงไปส่ง" เพราะเขาต้องเช็คโด
