เย็นวันเดียวกันนั้น..
อัปสรสุดาให้คนจัดทำอาหารออกมารอที่สวนหย่อมหน้าบ้าน เวลามีการจัดงานอะไรเล็กๆ ในครอบครัวส่วนมากจะใช้พื้นที่ตรงนี้
"แม่คะ" หญิงสาวจอดรถได้ก็ตรงเข้าไปหาผู้เป็นแม่
"มาแล้วเหรอจ๊ะ" อัปสรสุดายื่นมือไปโอบกอดลูกสาวไว้ "แล้วคุณแม่ล่ะลูก" นางหมายถึงอัจฉราภรณ์ผู้เป็นพี่สาวของนางเอง
"คุณแม่ไม่มาด้วยค่ะ"
"อ้าวทำไมล่ะจ๊ะ"
"ไม่ทราบสิคะ" อักษรสุดารู้ดีว่าทำไมนางถึงไม่มา แต่ก็ไม่อยากจะพูดให้ผู้เป็นแม่ไม่สบายใจ อย่างเช่นเรื่องที่เธอถูกแม่เลี้ยงทำร้ายอยู่บ่อยครั้ง เธอก็ไม่เคยนำเรื่องพวกนั้นมาเล่าให้แม่ฟัง แต่ทุกเรื่องที่ถูกตี ท่านก็มีเหตุผลเพราะท่านเป็นห่วง..เรื่องนี้เธอเข้าใจดี
"มาแล้วเหรอเรา" พยัคฆราชเดินออกมาพร้อมกับภรรยาคนสวย
"คุณอักษร"
"พี่สวย" อักษรสุดาเดินไปสวมกอดกับแสนสวย ทั้งสองคนสนิทกันมาก
"เรื่องจริงเหรอคะ"
"เรื่องจริงอะไรคะ" อักษรสุดาถามกลับ เพราะยังงงกับคำถาม
