"ใกล้เวลาเข้างานแล้ว ผมว่าคุณน่าจะไปเคลียร์ออเดอร์ล็อตใหม่ได้แล้วนะ" แทนไทหันไปสั่งอักษร.. เพราะถ้ายังยืนอยู่ตรงนี้ แม่ของเธอก็คงจะยังไม่ไปไหน
"แม่คะ อักษรขอไปทำงานก่อนนะคะ"
"ตอนเที่ยงแม่จะมาทานข้าวด้วย เดี๋ยวแม่จะเตรียมมาจากที่บ้านเลย"
"ได้ค่ะ" หญิงสาวตอบออกไปด้วยหน้าตาที่ไม่สู้ดีนัก
"ถ้างั้นคุณแม่คงต้องได้เตรียมมาเผื่อผมด้วยแล้วล่ะครับ เพราะว่าผมนัดกับเธอไว้ ว่าจะออกไปทานข้าวข้างนอกด้วยกัน"
ใบหน้างามมองจ้องผู้ชายที่เพิ่งจะพูดจบไป ด้วยแววตาที่ยากจะบรรยาย
"จะไม่ยอมห่างกันเลยใช่ไหม" อัจฉราภรณ์เริ่มจะโมโหหนักขึ้น เพราะยิ่งทำอะไรไม่ได้ก็ยิ่งโมโห
"ผมไม่ยอมห่างจากเธอแน่ครับ รักขนาดนี้" ว่าแล้วมือหนาก็โอบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในวงแขน
หญิงสาวรีบมองซ้ายมองขวา โชคดีหน่อยที่ตอนนี้พนักงานทั่วไปเข้าแผนกกันหมดแล้ว และเธอก็เข้าใจสิ่งที่เขาพูดมา..คงจะพูดไปเพราะแค่ประชดแม่ของเธอ
"หึ.. ผมว่าคุณเบา
