"ถ้าคุณไม่ให้ฉันค้างที่บ้านด้วย งั้นฉันขอไปส่งก็ได้ค่ะ เพราะคุณไม่มีรถกลับไม่ใช่เหรอคะ"
เออจริงด้วยเราไม่มีรถนี่หว่า แล้วเราเดินมาที่นี่ทำไม ..แทนไทลืมว่าตัวเองไม่ได้เอารถมาด้วย เพราะความเคยชินที่ลงมาแล้วต้องเดินมาลานจอดรถ
"ก็ได้ เดี๋ยวผมขับเอง" ว่าแล้วเขาก็เดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับ ..หญิงสาวรีบเดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง
ขับรถมาชั่วโมงกว่าก็ถึงบ้านของเขา ที่ช้าหน่อยเพราะรถติด คนกำลังเลิกงาน หรือเรียกอีกอย่างว่าชั่วโมงเร่งด่วนนั่นเอง
"บ้านคุณเหรอคะ" หญิงสาวมองบ้านที่หลังไม่ค่อยใหญ่นัก จะว่าเรือนไทยก็ไม่ใช่ แต่ทำคล้ายเรือนไทย เพราะเป็นบ้านไม้ทั้งหลัง มีต้นไม้ใหญ่ล้อมรอบ
"รถใครมาลูก" กานดาเห็นลูกสาวชะโงกมองลงไปดูก็เลยถาม
"ไม่แน่ใจค่ะ หรือจะเป็นรถพี่สะใภ้"
"จริงด้วยนั่นไงลงมากันแล้ว" พอเห็นว่าเป็นใครที่เข้ามา กานดาก็เลยรีบลงมาต้อนรับ
"แม่นึกว่าจะค้างที่บ้านหลังนั้นสะอีก"
"สวัสดีค่ะค
