ติ้ง~ แจ้งเตือนดังขึ้นมาจากมือถือที่อยู่ในกระเป๋าสะพาย เฌอลินก้มหน้าลงล้วงมือหยิบมาดูเพราะคิดว่าอาจจะเป็นกระต่าย โดยลืมนึกถึงอีกคนที่มักจะส่งข้อความมาบ่อยกว่าใครทั้งนั้น
แชต: ซันเซบบ์
ซันเซบบ์: อยู่ห้องกับใคร
เมื่อได้เห็นชื่อแชตที่เด่นบนหน้าจอ ทำเอาเธอชะงัก ต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับ
เฌอลิน: กับเพื่อนค่ะ
ซันเซบบ์: ชาย หญิง ?
เขาถามราวกับรู้เห็นอะไรมา ทำเอาเฌอลินร้อนที่หน้าวูบวาบ กัดริมฝีปากแน่นอย่างชั่งใจว่าควรจะพูดความจริงดีไหม แต่คิดไปคิดมาเขาอาจจะแค่หว่านคำถามสาดใส่เพื่อหาเรื่อง หากเธอบอกก็คงกลายเป็นคนผิดทันที
เพราะเหตุผลที่ย้อนกลับมาในความคิดอย่างนั้น จึงตัดสินใจเลือกโกหก ทั้งที่ปกติเธอแทบไม่ปิดบังอะไรเขาเลย
เฌอลิน: ผู้หญิงค่ะ
ซันเซบบ์: อ่า
เฌอลินรีบกดปิดหน้าจอโทรศัพท์โดยไม่ตอบกลับเขาแม้สักคำ หวังว่าความเงียบจะทำให้ทุกอย่างจบลง
แต่แล้ว
ครืด~
เสียงสั่นเบา
