ทางด้านของร่างเล็ก เธอและเพื่อนสนิทมาดื่มฉลองหลังปิดเทอม และอีกไม่กี่วันกระต่ายก็จะต้องไปหาพ่อกับแม่ที่ต่างจังหวัดเช่นเคย จึงนัดกันมาคลับวันนี้
ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับเขา หลังจากห่างหายไปหลายเดือน ครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะซันเซบบ์เลือกที่จะเงียบหาย ไม่แม้แต่ส่งข้อความหรือโทรหา ราวกับไม่เคยมีตัวตนทำตามสิ่งที่เธอเคยเอ่ยปากขอมาตลอด
ดวงตากลมมองตามร่างสูงที่อุ้มเพื่อนของเขาไปไหนสักที ท่าทางดูรีบร้อน ผู้คนในคลับต่างแตกตื่นด้วยความอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
“แกเห็นใช่ปะ”
เสียงของกระต่ายดังแทรกกับเสียงฮือฮาของผู้คนในคลับ ก่อนที่เฌอลินจะถามกลับเหมือนไม่เข้าใจทั้งที่เห็นและหันไปมอง
“เห็นอะไร”
“อย่ามาทำเป็นไม่รู้ค่ะ เขามองกันทั้งคลับ สปอร์ตไลท์ส่องทางให้ขนาดนั้น”
เฌอลินถอนหายใจเบา ๆ พลางพยักหน้า แล้วตั้งคำถาม “อือ เห็นแล้วทำไม”
“มีซัมติงแน่ ยัยพี่ลีอะไรนั่นซุกคอพี่เซบบ์ใหญ่เลย”
“
