และอีกอย่างที่เธอเห็น เฌอลินดูเหมือนจะปิดกั้น แต่ไม่ใช่การตั้งท่าปฏิเสธเด็ดขาดว่าไม่ ทุกอย่างล้วนมาจากความกลัวในอดีตและสิ่งที่หวาดพะวงว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตแต่กลับไม่นึกถึงปัจจุบันเลย
“พูดยากน่ะพี่ ผมเข้าใจที่พยายามสื่อนะ เป็นห่วงมันเหมือนกันแต่ถ้ายอมให้รักษาดี ๆ ตั้งแต่แรกคงไม่มีใครเอาเฌอหนีมันแบบนี้”
“พี่ว่าซานกับพ่อกำหนดชีวิตของเซบบ์มากเกินไป ขอโทษที่ต้องพูดตรง ๆ นะ แล้วเฌอก็ต้องอยู่แบบนี้ไม่มีอิสระเลย” เธอพยายามสื่อออกมาให้เด็กหนุ่มเข้าใจ เหมือนตอนนี้ทุกคนแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ แล้วสุดท้ายจะต้องอยู่แบบนี้ไปถึงเมื่อไร มันไม่ต่างอะไรกับการกักขังอิสระเลย
“ต้องรอให้มันทำแบบเดิมก่อนเหรอครับ? พี่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วยซ้ำ แล้วทำไมพูดเหมือนรู้ทุกอย่าง ถ้าเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ คงไม่พยายามจับแยกมันกับเฌอแบบนี้”
“โอเค พี่คงพูดมากเกินไปจริง ๆ” เพียร์ซมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปหลังได้ยินซานเอ่ยคำนั้
