ขณะนั่งรถกลับร่างเล็กเอาแต่เงียบตลอดทาง คิดมากเรื่องที่คุณท่านขอ เธอกำลังหาคำปฏิเสธที่ไม่กระทบความหวังดีของผู้มีพระคุณ เรื่องการแต่งงานนั้นมันใหญ่เกินไป
“พี่นทีช่วยพูดกับคุณท่านทีนะคะ เรื่องแต่งงาน” ใบหน้าหวานเงยขึ้นมาหันมองคนข้างกัน ตัดสินใจเอ่ยคำขอให้ช่วย
“ค่อย ๆ คิดดีกว่าไหมเฌอ”
“ขอโทษนะคะ แต่เฌอไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว” เธอถอนหายใจเบา ๆ นึกว่าที่ผ่านมานทีเข้าใจแล้ว วันนี้ถึงได้รู้ว่าเขายังคงหวังว่าสักวันเธอจะกลับไปรู้สึกอีกครั้ง
เธอไม่ชอบความรู้สึกอย่างนี้เลยที่ใครต่างก็ตั้งความหวังกับตัวเอง ชวนให้หนักอึ้งและลำบากใจ เมื่อทำตามที่คนอื่นหวังไม่ได้และตอบกลับอย่างนั้นบรรยากาศภายในห้องโดยสารก็เงียบงันลง
#ภายในห้อง
ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟานุ่มระบายความหนักอึ้งออกมาผ่านลมหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า ขณะที่ความคิดกำลังไหลถาโถม จู่ ๆ เสียงแจ้งเตือนก็ช่วยกระชากมันออกไปทั้งหมด เธอจึงรู้สึกโล่ง
