เกือบตีหนึ่ง ทุกคนก็แยกย้าย ซานกับเฌอลินเดินไปยังรถที่จอดเอาไว้ด้านหลังคลับ เมื่อเข้ามานั่งในรถแต่ยังไม่ทันได้สตาร์ทเครื่อง สายโทรศัพท์ก็ดังแทรกเข้ามา
“ไม่รับเหรอซาน” เฌอลินหันมองคนที่นั่งหลังพวงมาลัยอย่างแปลกใจ ที่ปล่อยให้เสียงโทรศัพท์ดังอยู่อย่างนั้นไม่ยอมกดรับ
“อยากให้รับหรือเปล่าล่ะ เซบบ์มันโทรมา” ซานหันมองเพื่อนตัวเล็กที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีหลังเขาเอ่ยชื่อพี่ชาย “ซานบอกมันว่ามาดื่มกับเฌอ ปกติมันไม่เคยโทรหรอก”
เฌอลินไม่ได้เอ่ยตอบเพียงพยักหน้าแทนความเข้าใจ รถค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากลานจอดหลังคลับ แต่เสียงเรียกเข้าจากซันเซบบ์ก็ยังดังไม่หยุด ราวกับว่าหากไม่ยอมรับ เขาก็จะไม่ยอมหยุด
“รับก็ได้นะซาน เฌอโอเค”
ได้ยินอย่างนั้น ซานจึงละสายตาจากถนนหันมามอง ก่อนจะถามย้ำอีกครั้ง “แน่ใจนะ”
“อื้อ”
“งั้นกดรับให้หน่อยได้ไหม แล้วเปิดลำโพง”
“อื้อ ได้สิ”
เฌอลินหยิบเอาโทรศัพท์ของเพื่อนที่วางอยู
