แชต: กระต่าย เฌอลิน: เมื่อคืน พี่เซบบ์โทรมา เฌอลิน: เขาร้องไห้ Read เธอตัดสินใจส่งข้อความไปบอกเพื่อน เพียงเพราะอยากหาคนคุยให้ความอึดอัดกลางอกลดน้อยลง หลังข้อความขึ้นอ่านได้ไม่นาน กระต่ายก็ตอบกลับมา กระต่าย: ฉันต้องตกใจอะไรก่อนดี กระต่าย: พี่เซบบ์โทรหา เขาร้องไห้ หรือต้องตกใจที่แกรับสาย เฌอลิน: เฌอหลับอยู่ก็เลยเผลอรับ กระต่าย: คุยไม่นานใช่ไหม พอรู้ว่าเป็นพี่เซบบ์แกก็กดวาง เฌอลิน: เกือบครึ่งชั่วโมง เฌอลินรู้ว่าเพื่อนคาดหวังอะไร แต่คงจะผิดหวังกับคำตอบที่ส่งไป ตัวเธอเองก็เพิ่งรู้ว่าคุยกับเขานานขนาดนั้นตอนวางสายเหมือนกัน กระต่าย: ที่เป็นแบบนี้ เพราะอะไรเฌอลิน กระต่าย: สงสาร รู้สึกผิด หรือมันมีความรู้สึกอะไรที่มากกว่านั้น เฌอลิน: รู้สึกผิด สงสาร กระต่าย: ตอบมาเร็วขนาดนี้ คิดแล้วหรือยัง เฌอลิน: บางเรื่องไม่จำเป็นต้องคิดเลยต่าย โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกกับผู้ชายคนนี้ นิ้วเรียวปั

