อาทิตย์ต่อมา @ประเทศฝรั่งเศส
ตอนนี้เพื่อนของซันเซบบ์กลับไทยไปแล้ว ส่วนปริณก็เดินทางไปเยี่ยมพ่อที่คอยดูแลนายใหญ่อยู่ต่างเมือง คิดว่าคงจะได้อยู่ลำพังคนเดียวแต่ไม่ใช่อย่างนั้น เมื่อคนเป็นพ่อโทรมาบอกว่า ค่าย กำลังจะย้ายมาอยู่กับเขาชั่วคราว ระหว่างรอโยกย้ายตำแหน่งงานใหม่
ร่างสูงของซันเซบบ์เดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน สายตาคมเหลือบมองคนที่เพิ่งมาถึงก่อนจะเอ่ยท้วงด้วยคำสั้น ๆ น้ำเสียงไร้อารมณ์
“มาทำไม”
“พ่อส่งกูมาดูแลบริษัทแทนไอ้ล่า”
“อ่า” ใบหน้าหล่อพยักเชื่องช้า
“เป็นยังไง สบายดีใช่ไหม”
“อย่างที่เห็น”
ค่ายเพียงแค่พยักหน้าหลังได้ยินคำตอบ แต่ก่อนที่เขาจะได้เดินขึ้นบันได เสียงทุ้มเย็นของซันเซบบ์ก็ท้วงออกมาอีกครั้ง
“โดนเมียทิ้ง เจ็บดีใช่ไหม”
“มึงรู้ได้ยังไง?”
“ไอ้ซานบ่นให้ฟัง”
อีกคนเพียงแค่สบถต่ำในลำคออย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทอย่างธันวาที่ติดตามมาฝรั่งเศสในครั้งนี้ให้ไปซื
