ล่ามเฌอ – 82/4 อย่าสงสาร (ขอบคุณที่ตอบ)

1455 Words

คนขับเรือและคนติดตามกำลังช่วยกันจัดสถานที่นำร่มอันใหญ่มากางกันแดดและเก้าอี้มาวางให้ดื่มด่ำกับบรรยากาศเงียบสงบ “ชอบไหมครับ” “ชอบค่ะ เฌอไม่เคยรู้เลยว่าพัทยามีหาดแบบนี้ด้วย” “เพื่อนพี่แนะนำมา สวยอย่างที่มันว่าจริง ๆ” “มีมุมถ่ายภาพด้วย ฉันแอบหยิบบิกินีมา แกถ่ายภาพให้หน่อยนะเฌอ” กระต่ายดูจะตื่นเต้นมากที่สุด เธอเดินไปหามุมถ่ายภาพที่เป็นชิงช้าไม้ วิวด้านหลังเป็นทะเลสีคราม และมุมอื่น ๆ “กลับไปโดนพี่เต้หยิกแน่” “ไม่กลัวหรอก” กระต่ายรีบเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ร่างเล็กมองเพื่อนพร้อมรอยยิ้ม พลางเดินมานั่งลงบนเก้าอี้นอนที่เพิ่งจัดเตรียมเสร็จ โดยมีนทีมานั่งข้าง ๆ “สวยจังเลยค่ะ” เฌอลินทอดสายตามองไปข้างหน้า ขณะที่คนข้างกายกลับเอาแต่มองใบหน้าของเธอ ราวกับตกอยู่ในภวังค์มนต์สะกด “ครับ สวยมาก” คล้ายรู้ตัวว่าถูกจ้อง ใบหน้าหวานค่อย ๆ หันมามองข้างตัว ก่อนจะเผชิญกับสายตาที่หวานเยิ้มข

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD