แชต: ดีน
ปริณ: -ส่งภาพ-
ปริณ: - ส่งวิดีโอ-
ปริณ: ผมทำอะไรไม่ถูกเลยครับคุณดีน ตอนนี้ต้องทำยังไง
Read
ดีน: กูว่าแล้วไง มันต้องคลั่ง
ดีน: ดูมันเอาไว้ ปล่อยให้มันร้อง แต่อย่าให้ทำร้ายตัวเอง อย่าเพิ่งรายงานคุณอา ตอนนี้ที่บริษัทคงมีเรื่องยุ่ง ๆ เดี๋ยวจะเครียด กูจะบอกซานเอง
ปริณ: ครับ ผมจะยืนอยู่ตรงนี้
ปริณ: คุณเซบบ์น่าสงสารมากเลยครับคุณดีน ผมทำตัวไม่ถูกจริง ๆ
ดีน: มันเสียใจ
ปริณ: ที่ผ่านมาก็อย่างที่เคยรายงาน คุณเซบบ์นิ่งขึ้น ชอบวาดภาพ แต่ตอนนี้อาละวาดทำลายทุกอย่างจนไม่เหลือชิ้นดี
ดีน: มีเรื่องกระทบจิตใจมัน ดูเอาไว้ อย่าให้คลาดสายตา กูคงต้องไปฝรั่งเศสเร็วกว่ากำหนด
ปริณละใบหน้าขึ้นจากจอมือถือ มองไปยังร่างสูงที่กำลังสั่นเทาร้องไห้ ตั้งแต่ดูแลซันเซบบ์มา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นกับตาว่าอาการคลุ้มคลั่งเป็นยังไง และก็น่าสงสารจับใจ ได้แต่สงสัยอีกครั้งว่าความรักทำให้คนเราทรมานได้มากขนาดนี้เ
