@ฝรั่งเศส เปลือกตาสีเข้มค่อย ๆ เปิดขึ้นมารับแสงแดดอุ่น ๆ ความรู้สึกแรกที่ไหลทะลักเข้ามากลางอก ยังเป็นความเจ็บปวดเหมือนทุกครั้ง ลมหายใจร้อนผ่าวถูกถอนออกมากระแทกกับบรรยากาศหนักอึ้ง เมื่อความคิดถาโถม ดวงตาก็เริ่มแดงก่ำ เขาได้แต่เหม่อมองไปในความว่างเปล่า ว่าหากวันนั้นไม่โลภมากอยากครอบครอง เขาและเธอคงไม่เจ็บปวดขนาดนี้ หากรู้จักยับยั้งชั่งใจ ไม่กลัวว่าเธอจะกลายเป็นของใคร จุดจบคงไม่น่าเวทนาอย่างนี้ แต่เอาเข้าจริง หากปล่อยให้เธอเป็นของคนอื่น เขาก็ยอมไม่ได้เช่นเดียวกัน เหมือนถูกลิขิตเอาไว้แล้ว ไม่ว่าจะย้อนเวลากลับไปสักกี่ครั้ง จุดจบระหว่างเขาและเธอก็จะไม่เปลี่ยน มือหนาหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเห็นแชตกลุ่มของเพื่อนค้างบนหน้าจอ เหตุก็เพราะเขาตอบกลับไปเมื่อคืน แชตกลุ่ม ดีน: เฮ้ย!! มึงตอบได้แล้วเหรอวะ มาลี: เซบบ์หายไปไหนตั้งนาน ลีเป็นห่วงนะ ดีน: เดือนหน้ากูจะไปฝรั่งเศสแล้ว มาลี: ถ้าว่างงาน

