ค่ำคืนแห่งนรกสิ้นสุดลงแต่ในความทรงจำของเฌอลินยังเต็มไปด้วยภาพแรงกระแทกอันโหดร้ายที่เกือบพรากลมหายใจของเธอไป ทั้งร่างยังไร้เสื้อผ้า หลังเสร็จกิจกรรมเธอหลับไปอย่างหมดเรี่ยวแรง ยามขยับตัวเสียงโลหะกระทบกันดังแว่วออกมาจากใต้ผ้าห่ม โซ่เส้นเดิมยังล่ามข้อเท้าเธอไว้
ใบหน้าหวานซุกลงบนหมอนใบใหญ่ ตามมาด้วยเสียงสะอื้นของความทรมาน มือเล็กกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นมันสั่นระริกบ่งบอกถึงการที่เธอสิ้นหวังขนาดไหน
เฌอลินไม่รู้เลยว่าเธอต้องตกอยู่ในกรงจองจำนี้ไปอีกนานเท่าไร ไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไงถึงจะหลุดพ้น บางทีเธอควรเลิกคิดได้แล้วว่ามันจะมีหวัง ทั้งโทรศัพท์ถูกทำลายตัดขาดจากทุกคนโดยไม่มีใครคิดสงสัยเรื่องการหายตัวไป
แกร็ก!
เสียงเปิดประตูทำให้ร่างเล็กสะดุ้ง สูดหายใจเข้าแรง ๆ พยายามหยุดร้องไห้ เธอค่อย ๆ พลิกตัวหันมามองด้วยแววตาที่เริ่มมีแต่ความหวาดระแวง ทุกครั้งที่เขาก้าวมาใกล้เนื้อตัวก็เริ่มสั่นเทิ้ม
ร่างสู
