“สักชื่อพี่ดีไหม”
เฮือก!! ราวกับถูกกระชากหัวใจออกไปจากอก เมื่อได้ยินคำถามเสียงเยือกเย็น เขาเคยเปรยออกมาแล้วครั้งหนึ่งและก็ไม่พูดถึงอีกยาวนานหลายเดือนแต่มาวันนี้กลับถามคำเดิม
“ตรงสะโพก” ขณะถามฝ่ามือหนาเลื่อนต่ำลงมาบีบเคล้นสะโพกเล็กเบา ๆ ก่อนจะจูบบนลาดไหล่อีกครั้ง พร้อมเสียงกระซิบชิดผิว “หรือไหล่”
“…”
“ข้อมือ… เนินอก” ทุกคำที่เอ่ยออกมามือของเขาลากสัมผัสไปทุกส่วน และรู้สึกได้ว่าตอนนี้ร่างเล็กตัวสั่นขนาดไหน เธอไม่ยอมตอบเลยสักคำ ยิ่งชวนให้ความหงุดหงิดก่อตัว “ช่วยออกความคิดเห็นทีสิคนดี”
“ไม่… ไม่สักนะคะ”
“อ่า ทำไมจู่ ๆ ถึงปฏิเสธล่ะครับ”
“เฌอ… บะ… บอกพี่เซบบ์ไปแล้วว่าไม่ชอบ”
“แบบนี้พี่เสียเปรียบแย่ทั้งที่ชื่อของเฌอติดอยู่บนตัวของพี่”
ริมฝีปากบางเม้มแน่นครั้งนั้นเขายอมล้มเลิกความคิดเพราะเธอคัดค้าน แต่เหมือนครั้งนี้จะไม่ใช่อย่างเดิม ขณะความคิดฟุ้งซ่านวนเวียนอยู่ในหัวจู่ ๆ ก็ต้องสะดุ้งเฮื
