โซ่เส้นเดิมถูกล่ามเอาไว้บนข้อเท้า ร่างเล็กทิ้งตัวนอนลงบนเตียง นานแล้วที่เธออยู่อย่างเลื่อนลอย ไม่ได้ทำอะไรนอกจากมองเพดานห้องพร้อมความรู้สึกทรมาน ยิ่งคิดว่าตอนนี้ชื่อของซันเซบบ์ติดอยู่บนร่างกาย น้ำตาก็ไหลพรากออกมา แต่มันเป็นสิ่งที่ตัวเธอเลือกเองทั้งนั้น
… วันต่อมา
ร่างเล็กเพิ่งตื่นจากความฝัน ในฝันนั้นเธอกำลังเดินบนทุ้งหญ้าสีเขียวขจีทอดยาวสุดสายตา ทว่าเมื่อลืมตาขึ้นมาเผชิญกับความจริง บนข้อเท้ายังมีโซ่ล่ามเอาไว้
ความรู้สึกหนักช่วงเอวชวนให้สงสัย ก่อนจะเลื่อนมือลงมาคลำแล้วสัมผัสเข้ากับท่อนแขนใหญ่ ใบหน้าหวานค่อย ๆ หันมองคนที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง เธอไม่รู้ว่าซันเซบบ์เข้ามานอนบนเตียงตั้งแต่เมื่อไร และเมื่อลุกหนีไปไหนไม่ได้ จึงทำได้แค่นอนให้เขากอดอยู่อย่างนั้น รอจนกว่าอีกฝ่ายจะตื่นแล้วใช้กุญแจปลดโซ่ให้ไปอาบน้ำ
ผ่านไปราวยี่สิบนาที ร่างสูงที่นอนข้างกันค่อย ๆ ขยับตัว ดวงตาคมเปิดขึ้น สิ่งแรกที่เขาทำห
