“อยากไปดูเรือนหอของเราหน่อยหรือไม่?”เสียงนุ่มทุ้มถามขึ้นขณะปั่นจักรยานมาได้ครึ่งทาง เวลานี้บ่ายกว่าแล้วแดดค่อนข้างร้อน ความจริงเขาอยากจะเร่งฝีเท้าปั่นไปข้างหน้าให้เร็วที่สุดเพื่อไม่ให้คนด้านหลังร้อนจนเกินไป แต่ทว่าถนนหนทางก็ไม่ได้เอื้ออำนวยนัก
เรือนหอนั้นแม้จะพึ่งเริ่มทำได้เพียงไม่กี่วัน แต่ก็นับว่ามีความคืบหน้าที่น่าพึงพอใจมากทีเดียว เพราะเขาใช้เงินไม่น้อยเพื่อให้ได้คนงานมากขึ้น ถึงตอนนี้ก็ดูเริ่มเป็นรูปเป็นร่างบ้างแล้วจึงอยากจะชวนว่าที่ภรรยาไปดูเสียหน่อย เผื่อว่าเธออยากได้ส่วนไหนเพิ่มเติมจะได้สั่งงานไปเลยในคราวเดียว
ซุนจือหลินได้ฟังในทีแรกก็รู้สึกขัดเขินกับคำว่า ‘เรือนหอของเรา’ อยู่บ้าง แต่ก็อดนึกแปลกใจไม่ได้ เพราะเท่าที่พี่เหวินหลงเล่าให้ฟังบ้านที่กำลังต่อเติมให้เป็นเรือนหอในอนาคตนั้นพึ่งเริ่มสร้างได้เพียงไม่กี่วัน “ฉันไปดูตอนนี้ได้เหรอคะ?”
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”โจวเหวินหลงตอบเสียงนุ่ม
